ΜΑΡΟΥΣΙ – ΠΕΥΚΗ – ΚΗΦΙΣΙΑ


Οι πινακίδες του θανάτου περιμένουν τα επόμενα θύματά τους

Είναι πολλά τα λεφτά κ. Πατούλη…

Καταγγέλεται και μηνύεται ο Δήμαρχος Αμαρουσίου απο συμπολίτες μας

Υπενθύμιση: Σύμφωνα με το άρθρο 11 του Κ.Ο. Κ., απαγορεύεται ρητώς η τοποθέτηση διαφημιστικών πινακίδων, σε απόσταση σαράντα (40) μέτρων από τον δρόμο, όταν αυτός διασχίζει κατοικημένες περιοχές. Επιπλέον, σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 1 εδ. Ε του Ν. 2946/2001, η προβολή υπαίθριας διαφήμισης απαγορεύεται « … στο κατάστρωμα δρόμων και πεζοδρομίων», καθώς επίσης, κατά την παρ. 2  εδ. α & γ, και εκτός ρυμοτομικής γραμμής και εκτός του ιδεατού στερεού του οικοπέδου.  Συνεπώς, όλες οι διαφημιστικές πινακίδες της Κηφισίας αλλά και των παρόδων, είναι παράνομες και κυρίως, έχουν προκαλέσει θανάτους ανθρώπων (όχι μόνο του Μ.Σταυρουλάκη).
Το Συμβούλιο της Επικρατείας τις έχει χαρακτηρίσει «ρύπους τους οποίους οι δήμοι οφείλουν άμεσα να απομακρύνουν χωρίς άλλο».
Το Διοικητικό Εφετείο απέρριψε στις 2.3.2008, αίτηση της εταιρίας «Master Media A.E.», προκειμένου να ανασταλεί η αποξήλωση όλων των πινακίδων από το Γαλάτσι, «προκειμένου να εξασφαλιστεί η οδική ασφάλεια, το περιβάλλον, η ποιότητα ζωής και η καθημερινότητα του πολίτη.». Έτσι εδώ και δύο χρόνια έχουν αποξηλωθεί από το Γαλάτσι.
Ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, το Νοέμβριο του 2009, έχει γνωμοδοτήσει ότι θα πρέπει να συλλαμβάνονται οι υπεύθυνοι των εταιριών που τοποθετούν παράνομες διαφημιστικές πινακίδες, όχι μόνο όταν συλλαμβάνονται επ’ αυτοφώρω αλλά οποτεδήποτε γιατί το έγκλημα είναι διαρκές.
Όλα τα παραπάνω, ο Σταυρουλάκης τα έχει παρουσιάσει με έγγραφα, επανειλημμένα στο δημοτικό συμβούλιο του Αμαρουσίου.
Τον Δεκέμβριο του 2006, ο Ιωαννίδης (εκπρόσωπος του τότε δημάρχου Τζανίκου) υπογράφει συμφωνητικό για τοποθέτηση παράνομων διαφημιστικών πινακίδων με την Master, διάρκειας μέχρι τον Ιούνιο του 1010, και με συνολικό οικονομικό αντάλλαγμα 1.213.219€.  Ειδικός όρος του συμφωνητικού αναφέρει ότι η εταιρία αναλαμβάνει την ευθύνη των οικονομικών αποζημιώσεων για κάθε ατύχημα και για κάθε θάνατο προσώπου, που θα συμβεί εξ αιτίας των διαφημιστικών πινακίδων! (πληρώνω και σκοτώνω…)

Στις αρχές του 2007, το «Εκτός των Τειχών» με παρέμβαση στο δημοτικό συμβούλιο, καταγγέλλει τον Πατούλη γιατί συνεχίζοντας την πολιτική Τζανίκου, δεν έχει καταγγείλει το εν λόγω συμφωνητικό και έχει ήδη εισπράξει τις πρώτες δόσεις του τιμήματος. Ο Πατούλης απαντάει ότι θα δει η νομική του υπηρεσία και θα στείλει τα χρήματα πίσω. Μετά από λίγο καιρό, σε νέα καταγγελία του Σταυρουλάκη, ο Πατούλης απαντά ότι έχουν στείλει πίσω τα χρήματα που εισέπραξαν αρχικά και χωρίς να ξέρουν, και ότι δεν ισχύει πλέον κανένα συμφωνητικό, ενώ δεσμεύεται να αποξηλώσει τις πινακίδες.
Τον Μάϊο του 2007, ο κ. Πατούλης ξηλώνει περί τις 20 πινακίδες σε σύνολο εκατοντάδων, και δηλώνει στο δημοτικό συμβούλιο ότι είναι αποφασισμένος να ξηλώσει όλες τις πινακίδες που βρίσκονται στις ταράτσες!!!  Πολυσέλιδα πρακτικά της συζήτησης του δημοτικού συμβουλίου που αποτυπώνουν μια ακατάσχετη φλυαρία του τύπου «όποιος δεν θέλει να ζυμώσει πέντε …χρόνια κοσκινίζει», από όλους τους δημοτικούς συμβούλους. Παρεμβαίνει ο Σταυρουλάκης και υπενθυμίζει τις καταγγελίες μας και ότι η σύμβαση είναι παράνομη. Στο τέλος της συνεδρίασης αποφασίζουν ότι στο επόμενο δημοτικό συμβούλιο θα αποφασίσουν ότι η σύμβαση είναι παράνομη (για γέλια και για κλάμματα…) Ακολουθεί σιωπή ενός έτους…
Δεκαπέντε μήνες αργότερα, τον Σεπτέμβριο του 2008, ξανά το δημοτικό συμβούλιο συνεδριάζει για το θέμα, προσπαθώντας να βρουν τρόπο να υλοποιήσουν και φανερά τη σύμβαση. O  κ. Πατούλης υπερηφανεύεται για εκείνες τις πινακίδες που είχε ξηλώσει τον προηγούμενο χρόνο και αρχίζει το θέατρο του ότι δήθεν απειλείται από τις εταιρίες ότι θα τον βρούνε στο χαντάκι, ότι δήθεν από τη μία ξηλώνει πινακίδες και από την άλλη τις ξαναβάζουνε, και εν ολίγοις αποφασίζουν ότι θα φτιάξουν πάλι μια επιτροπή για να δει το θέμα γιατί όπως λένε είναι νομικά περίπλοκο!!!  ΤΕΛΙΚΑ ΧΩΡΟΘΕΤΟΥΝ ΣΕ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΘΕΣΕΙΣ (με πλειοψηφία, καθώς οι του Αλεξανδρή καταψήφισαν) και φτιάχνουν και Επιτροπή αποξήλωσης η οποία φυσικά είναι μέχρι σήμερα άνεργη..

Και ενώ υποτίθεται ότι ο Πατούλης δεν υλοποιεί τη σύμβαση και δεν εισπράττει φράγκο, το Νοέμβριο του 2009 ο διευθύνων σύμβουλος της Master Αθανάσιος Ανδριόπουλος δίνει, στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία,  συνέντευξη – μνημείο θρασύτητας, κυνισμού, αλλά και ειλικρίνειας, όπου αποκαλύπτει ότι μέχρι τότε, ο δήμος Αμαρουσίου (επί δημαρχίας Πατούλη) έχει εισπράξει για την εν λόγω σύμβαση 900.000 €!!!
Επί λέξει:
Ερώτηση: Στο Μαρούσι δεν έχει περάσει καν από δημοτικό συμβούλιο το ιδιωτικό συμφωνητικό…
Απάντηση: Αυτό είναι θέμα δικό τους, δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε εμείς. Αλλά ακόμη και αν δεν έχει περάσει, δεν αφορά την εταιρία που έχει υπογράψει. Άλλωστε, οι υπηρεσίες του δήμου, έχουν εισπράξει γι’ αυτή τη σύμβαση 900.000€!!!
Ερώτηση: Αφού κάποιες από αυτές έχουν κριθεί παράνομες, πώς κόβονται παραστατικά ή τιμολόγια για τους διαφημιζόμενους;
Απάντηση: Υπάρχει κάποιος νόμος που λέει ότι όταν κάτι είναι παράνομο δεν μπορείς να κάνεις πώληση; Απαγορεύεται να κόβεις τιμολόγια;  (Αδέλφια μου αλήτες πουλιά, βγάλτε τιμολόγια και πουλάτε ναρκωτικά, όπλα, ανθρώπινα όργανα, πυρηνικές κεφαλές, την Ακρόπολη, και μην ανησυχείτε, σημασία έχει να κόβεις τιμολόγιο…).
Είναι πολλά τα λεφτά κ.Παραπατούλη και Συνεργάτες;
Ερώτηση: Πόσο είναι το ενοίκιο για κάθε μια «ρακέτα» στην Κηφισίας; Απάντηση: Εκατόν πενήντα ευρώ το 14ήμερο.
Ερώτηση: Πόσες πινακίδες διαθέτετε σε όλη την Ελλάδα; Απάντηση: Συνολικά 17.000.
(Συνεπώς, η MASTER μόνο, δίνει πανελλαδικά 5.100.000€ κάθε μήνα!)

Ήδη ο Μ. Σταυρουλάκης έχει υποβάλει καταγγελία στον Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης και πρώην Αρεοπαγίτη κ. Ρακιντζή, ενώ εντός της εβδομάδας, θα καταθέσει μηνυτήρια αναφορά κατά του Δημάρχου και παντός άλλου υπευθύνου, στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών.

Ετοιμάζονται για απολύσεις
αλλά κάνουν και προσλήψεις!

Προσλήψεις εργαζομένων με συμβάσεις ορισμένου χρόνου και ελαστικά εργασιακά ωράρια έχει προαναγγείλει η διοίκηση του νεοσυντηρητικού δημάρχου της πόλης Γ. Πατούλη.
Άλλοι 365 εργαζόμενοι διαφόρων σέσεων εργασίας έχουν προσληφθεί τον τελαυταίο χρόνο.

Παράλληλα 300 συμβάσεις ορισμένου χρόνου έληξαν ή λήγουν στο Δήμο του οποίου η διοίκηση ετοιμάζει να δείξει την πόρτα για την ανεργία. Οι εργαζόμενοι αποπέμπονται ως «πλεονάζοντες» την ίδια περίοδο που προσλαμβάνονται άλλοι για να καλύψουν τα κενά. Η πολιτική του παραλόγου; Όχι. Η πολιτική των πελατειακών σχέσεων, της ομηρίας νέων εργαζομένων και κυρίως η επιβολή του νέου δόγματος της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων με όλα όσα αυτή συνεπάγεται για τους εργαζόμενους. Νέες ελαστικές σχέσεις εργασίας, μισθοί πείνας, διαλυμένα ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα.  Η σημερινή δημοτική αρχή (Ν.Δ) συνεχίζει την πολιτική της προηγούμενης (ΠΑΣΟΚ). Η σημερινή διοίκηση επιλέγοντας την τακτική της σαλαμοποίησης των εργαζόμενων – άλλοι μένουν …άλλοι πλεονάζουν και εκδιώχνονται – νέοι προστίθεται για να αρχίσουν να αγωνιούν κι αυτοί για το μέλλον – προσπάθησε να διασπάσει την ενότητά τους φέρνοντας έτσι αντιμέτωπους παλιούς και νέους, μόνιμους και ορισμένου χρόνου. Η προσφιλής τακτική του δημοσιοσχεσίτη δημάρχου και οι ανέξοδες υποσχέσεις δεν υιοθετούνται από κανέναν εργαζόμενο στο δήμο σήμερα. Το ίδιο ισχύει και για τους κατοίκους της πόλης. Τα μεγάλα λόγια των προεκλογικών συγκεντρώσεων έδωσαν τη θέση τους στο μεγάλο φαγοπότι των κατασκευαστών, των «συνεργασιών» του δήμου με τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, της υποβάθμισης των εργασιακών σχέσεων.
Υπάρχει διέξοδος; Υπάρχει: Την ανέδειξαν στη πράξη μερικές εκατοντάδες φοιτητές και εργαζόμενοι στο Μαρούσι όταν πριν μερικά χρόνια αντιστεκόμενοι στην ίδρυση αμερικάνικου ιδιωτικού πανεπιστήμιου στη πόλη «εκπαραθύρωσαν» τον αλήστου μνήμης Τζανίκο και τους συνεργάτες του. Μαζική συμμετοχή των κατοίκων και των εργαζομένων στα δημοτικά δρώμενα και επιβολή της αξίωσης να αποφασίζουμε εμείς για τη πόλη και τη ζωή μας.

Πόσο πλεονάζοντες μπορεί να είναι εργαζόμενοι επί 10 και 15 χρόνια στον Δήμο; Πώς είναι δυνατόν κάποιοι να είναι περιττοί ενώ ταυτόχρονα γίνονται εκατοντάδες προσλήψεις με διάφορες σχέσεις εργασίας και στις ίδιες ειδικότητες των διωχθέντων; Και γιατί άραγε δεν καλύπτονται οι διαπιστωμένες 800 οργανικές κενές θέσεις του Δήμου και επιλέγεται το καθεστώς των συμβασιούχων; Γιατί η δημοτική αρχή μετατρέπει το δικαίωμα στη δουλειά σε εργασιακή ομηρία;   Με ποια κριτήρια έγινε  η «διαλογή» των εργαζομένων; Και γιατί άραγε η δημοτική αρχή να δημιουργεί τους ενδοσυναδελφικούς εμφυλίους; Πώς είναι δυνατόν να μην αποτελεί κριτήριο η εντοπιότητα, η νέα μητέρα, τα ελάχιστα ένσημα πριν την σύνταξη; Πρόκειται για καθαρά πολιτικές διώξεις!

Απαιτούμε:
1.  Άμεση επαναπρόσληψη όλων των εργαζομένων στον Δήμο Αμαρουσίου σε μόνιμες-οργανικές θέσεις

2.  Μετατροπή όλων των συμβασιούχων σε μόνιμους υπαλλήλους με τις συμβάσεις της ΠΟΕ-ΟΤΑ.

3.  Καμμιά απόλυση.

4. Πλήρωση όλων των οργανικών θέσεων του Δήμου.

Η ριζοσπαστική δημοτική κίνηση ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ δηλώνει την αμέριστη συμπαράσταση και αλληλεγγύη στους σύγχρονους όμηρους του Αμαρουσίου και τους καλεί σε από κοινού μαχητικούς, ανατρεπτικούς και ανυποχώρητους αγώνες!

Μερικά χρόνια πριν, η οργή ξεχείλιζε...Τώρα;

ΝΕΕΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ

200 εργαζόμενοι, οι περισσότεροι με συμβάσεις εργασιακής ομηρίας ορισμένου χρόνου απολύθηκαν απο το Δήμο Αμαρουσίου. Η αναλγησία της σημερινής δημοτικής διοίκησης δεν έχει προηγούμενο! Μαζί προετοιμάζει την απόλυση 150 εργαζομένων που έχουν κλείσει πάνω απο μια πενταετία στις υπηρεσίες του Δήμου και πολλοί πάνω απο μια δεκαετία. Μαζί φυσικά ΟΛΩΣ ΤΥΧΑΙΩΣ βρίσκονται και τα μέλη των διοικήσεων του Σωματείου Εργαζομένων. Πετάει στην ανεργία εκατοντάδες εργαζόμενους ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζεται να προσλάβει με τις ίδιες διαδικασίες καμμιά πεντακοσαριά ακόμη καλλιεργώντας ελπίδες σε ανέργους που θα έχουν την ίδια τύχη με τους προηγούμενους μετά απο λίγους μήνες.

Ο εμπαιγμός των εργαζομένων πρέπει να σταματήσει.  Πρέπει να τους σταματήσουμε!

ΣΤΡΑΤΗΣ ΚΟΡΜΠΑΚΗΣ:

» το αυτονόητο δικαίωμα στη σταθερή εργασία

θεωρείται ότι το χρωστάμε και όχι ότι μας το χρωστάνε».

Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση, – που δημοσιεύεται στο φ.11 της έντυπης έκδοσής μας- με τον Στρατή Κορμπάκη , μέλος του Δ.Σ του Σωματείου Εργαζομένων Δήμου Αμαρουσίου, έναν από τους 105 πλεονάζοντες, έναν από τους 45 που μεταφέρθηκαν στο ΙΚΑ.
ΒΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ (ΒΟΡ.) : To 2009 γίνανε πράγματα που δεν περίμενε κανείς στους εργαζόμενους στο Δήμο Αμαρουσίου…
ΣΤΡΑΤΗΣ ΚΟΡΜΠΑΚΗΣ (Σ.Κ) : Όπως και εσείς έχετε γράψει, οι προηγούμενες διοικήσεις του Σωματείου μας ( επί δημαρχίας Π .Τζανίκου ), ήταν πλήρως ταυτισμένες με την διοίκηση. Δεν έγραφε μέλη στο Σωματείο την πλειοψηφία των εργαζόμενων στο Δήμο ,π.χ κανένας από τον Οργανισμό Εργασίας δεν μπορούσε να γραφτεί στο Σωματείο. Αλλά και ποιος να γραφτεί, αφού υπήρχε δυσπιστία ως προς το ρόλο του Σωματείου. Όσο φοβόταν κάποιος το Δήμαρχο (εργοδότη), άλλο τόσο και περισσότερο ήταν επιφυλακτικός και με το Σωματείο (Δ.Σ).
ΒΟΡ : O εργοδοτικός μηχανισμός που υπήρχε στο Δήμο Αμαρουσίου ήταν απλά για την αναπαραγωγή της εκλογικής πελατείας του Δημάρχου ;
Σ.Κ: Aυτό πράγματι ίσχυε (και ισχύει και σήμερα) και δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο του Δήμου Αμαρουσίου. Ο κάθε δήμαρχος και δημοτικός σύμβουλος θεωρεί απολύτως φυσιολογικό και αυτονόητο δικαίωμά του, να βάλει για δουλεία “κάποιους δικούς του¨ οι οποίοι με τη σειρά τους οφείλουν να τον στηρίξουν. Αυτή η Ομηρία υπήρχε, υπάρχει και οφείλουμε κάποια στιγμή να παλέψουμε να σταματήσει να υπάρχει. Στο Μαρούσι όμως αυτό έγινε πάνω από το συνηθισμένο. Το έκτρωμα του Οργανισμού Εργασίας (“Δημοτική” επιχείρηση ενοικίασης εργαζομένων στο Δήμο) είναι αποκλειστική πατέντα του Δημοτικής Αρχής Τζανίκου. Αυτή είναι η αλήθεια ,όμως είναι πολύ απλοϊκή προσέγγιση για να είναι όλη η αλήθεια.
Μην ξεχνάτε ότι την εικοσαετία Τζανίκου η αξία της γης στο Μαρούσι εκτοξεύτηκε στα ύψη, στην Κηφισίας διαμορφώθηκε το μεγαλύτερο επιχειρηματικό κέντρο, και η Ολυμπιάδα, η Αττική Οδός και τέλος το τοπικό μας Bατοπέδι, το Μall, ολοκλήρωσαν το σκηνικό. Όπως ξεπεράστηκαν οι «κρατικές αγκυλώσεις» για να παίξει ο Δήμος το ρόλο του σε αυτό τον οργασμό επενδύσεων και κερδών, έτσι ξεπεράστηκαν και οι «αγκυλώσεις» του ΑΣΕΠ για τις προσλήψεις. Ένας Δήμος που διαχειριζόταν μεγάλη ακίνητη περιουσία, δουλειές δις., που κάποια στιγμή ήθελε να ανοίξει Πανεπιστήμια και Τράπεζες, βρήκε και τον τρόπο να προσλαμβάνει όσους χρειάζονταν ή απλά όσους ήθελε.
ΒΟΡ: Δηλαδή ,θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο τωρινός Δήμαρχος Γ. Πατούλης επιχείρησε όντως να αποκαταστήσει αυτή τη χαώδη κατάσταση στο εργασιακό του Δήμου ;
Σ.Κ: Kάθε άλλο, όπως κάθε δήμαρχος “ που σέβεται τον εαυτό του”, συνέχισε την ίδια πελατειακή πολιτική με τους εργαζόμενους. Έγιναν εκατοντάδες νέες προσλήψεις με καθεστώς εργασιακού μεσαίωνα (4ωροι, Συμ.εργου, STAGE).

Βεβαίως, όπως ο κ.Τζανίκος αξιοποίησε τι υπάρχον τότε νομικό πλαίσιο, έτσι και ο κ.Πατούλης αξιοποιεί τη γενικότερη αντεργατική νομοθεσία που επιβάλει η Ευρωπαϊκή Ένωση και ψηφίζουν πρόθυμα οι Κυβερνήσεις και των 2 κομμάτων. Όπως ο Οργανισμός Εργασίας ήταν «πρωτοποριακός» έτσι και τώρα οι εκατοντάδες συμβάσεις ελαστικών σχέσεων εργασίας στο Δήμο Αμαρουσίου, είναι πρωτοποριακές για αυτό που θα ακολουθήσει στους ΟΤΑ και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα.

ΒΟΡ : Όμως παρ’ όλα αυτά, γιατί φέτος (το 2009) έγινε κόλαση στο Δήμο, ενώ πριν δεν κουνούσε φύλλο . Τι απέγινε ο περίφημος εργοδοτικός μηχανισμός Τζανίκου ;
Σ.Κ: Με την αλλαγή της Διοίκησης στο Δήμο και κάτω από την πίεση των εργαζομένων του Οργανισμού Εργασίας να εγγραφούν στο Σωματείο, οι συσχετισμοί άρχισαν να αλλάζουν. Μεγάλωσε η ανασφάλεια των εργαζόμενων λόγω του επικείμενου κλεισίματος των δημοτικών επιχειρήσεων και των επερχόμενων αλλαγών. Τα περισσότερα μέλη των προηγούμενων διοικήσεων αποσύρθηκαν , και οι δυνάμεις που δρούσαν στην κατεύθυνση της οργάνωσης όλων των εργαζομένων στα Σωματεία και της συλλογικής πάλης των προβλημάτων μας, βγήκαν στο προσκήνιο.
Μετά από αυτό, αφού τα Σωματεία στάθηκαν και δεν διαλύθηκαν όπως κάποιοι περίμεναν, η τωρινή Δημοτική Αρχή άρχισε το δικό της πόλεμο ενάντια στα Σωματεία. Οι εκλογές του Σωματείου μας έγιναν κάτω από μεγάλες πιέσεις προς τους εργαζόμενους για να μην πάνε να ψηφίσουν, επιχειρήθηκε η διάσπαση των εργαζομένων μέσω της ίδρυσης ενός ακόμα σωματείου ,φιλικά προσκείμενου στη Διοίκηση. Υπήρξαν ακόμα και δικαστικές παρεμβάσεις στις εκλογές του Σωματείου της Συγκοινωνίας, προκειμένου να μην εκλεγούν οι ενοχλητικοί. Στην απεργία που προκήρυξε το Σωματείο μας τον Μάιο- λίγο πριν κριθούμε οι 105 πλεονάζοντες – εξασκήθηκαν μεγάλες πιέσεις σε όλους τους εργαζόμενους για να μην απεργήσουν. Όλα αυτά όμως, έπεσαν στο κενό.
ΒΟΡ: Τελικά τι πετύχατε από όλη αυτή την κινητοποίηση , που βρίσκεται η κατάσταση σήμερα , και τι περιμένετε για το επόμενο διάστημα ;
Σ.Κ: Νομίζω ότι το πρώτο που καταφέραμε είναι να μην μείνει κανένας χωρίς δουλειά, καθώς πολλά ακούγονταν για επικείμενες απολύσεις.
Ειδικά για τον Οργανισμό Εργασίας που δεν ήταν καν δημοτική επιχείρηση. Παρεμβήκαμε στην τροπολογία που είχε προτείνει ο δήμαρχος στην κυβέρνηση – και ήταν σε σωστή κατεύθυνση – , και εξισώθηκαν οι εργαζόμενοι του Οργανισμού Εργασίας με αυτούς των δημοτικών επιχειρήσεων.
Επίσης σημαντικό κεφάλαιο είναι ότι η συνδικαλιστική οργάνωση των εργαζομένων μέσα στο Δήμο άντεξε στις πιέσεις .Δεν είναι τυχαίο πως στους 105 πλεονάζοντες ήταν όλη η Διοίκηση του Σωματείου της Συγκοινωνίας., υπόθεση που βεβαίως δεν έχει τελειώσει .
Στόχος ήταν και παραμένει η εξασφάλιση μόνιμης και σταθερής εργασίας για όλους τους εργαζόμενους. Οι 105 “πλεονάζοντες” σε συνεννόηση με τα Σωματεία και τους δικηγόρους μας ,κάναμε όλοι την περιβόητη αίτηση για να εξασφαλίσουμε τη θέση εργασίας γενικά και για να μη κινδυνέψουμε να μείνουμε απλήρωτοι. Βέβαια όντως όσοι πήγαν στο ΙΚΑ, εξασφάλισαν σταθερή εργασία, όμως οι μισοί σχεδόν είναι ακόμα στον αέρα. Ο αγώνας συνεχίζεται μέχρι να εξασφαλίσουν και αυτοί σταθερή εργασία, και βεβαίως θεωρώ δίκαιο ότι όσοι συνάδελφοι επιθυμούν θα πρέπει να επιστρέψουν στο Δήμο.
Επίσης υπάρχει ακόμα η εκκρεμότητα της ΔΕΑΔΑ (Δημοτική Επιχείρηση με πάνω από 200 εργαζόμενους ) που οι πιο πολλοί έχουν πάνω από 15 χρόνια προσφοράς στο Δήμο ,και δεν ξέρουν τις τους περιμένει αύριο. Θεωρώ αδιανόητο να χαρακτηριστεί έστω και ένας από αυτούς πλεονάζον προσωπικό, τη στιγμή που ζητήθηκε από την περιφέρεια 509 νέες ελαστικές συμβάσεις. Η μόνη λύση είναι να μεταφερθούν στο Δήμο όλοι οι συνάδελφοι της ΔΕΑΔΑ.
ΒΟΡ: Τι γίνεται με τη νέα γενιά “ανασφαλών” της νέας διοίκησης του Δήμου ; Eχουμε την αίσθηση ότι και αυτοί είναι μερικές εκατοντάδες, και ανακυκλώνονται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, 4ωρες, συμβάσεις έργου κλπ ….
Σ.Κ: Η ομηρία ποτέ δεν έβλαψε καμία εξουσία. Όπως και εμείς βιώσαμε επί χρόνια καθεστώς ομηρία, και ακόμα και σήμερα το αυτονόητο δικαίωμα στη σταθερή εργασία θεωρείται ότι το χρωστάμε και όχι ότι μας το χρωστάνε. Κανείς δεν πρέπει να χάσει τη δουλειά του. Η νέα διοίκηση εφαρμόζοντας την αντεργατική νομοθεσία, έκανε και κάνει εκατοντάδες προσλήψεις με ελαστικές συμβάσεις . Δεν είναι δυνατόν κάθε τόσο, άνθρωποι που δουλεύουν 2 & 3 χρόνια, ξαφνικά να τους πετάνε στο δρόμο. Από την άλλη πρέπει κάποτε να απαντηθεί πόσους εργαζόμενους χρειάζεται ο Δήμος για να λειτουργήσει, κα να καλυφθούν οι θέσεις με μόνιμο προσωπικό.
Και στο ΙΚΑ που μεταφέρθηκα εδώ και λίγες μέρες, το φαινόμενο των ελαστικών σχέσεων εργασίας υπάρχει στον ίδιο ή και σε χειρότερο βαθμό από ότι στο Δήμο. Στο τμήμα που εργάζομαι οι μισοί είναι με STAGE και στο αμέσως επόμενο διάστημα θα μείνουν χωρίς δουλεία. Είναι σίγουρο ότι το τμήμα δεν μπορεί να λειτουργήσει με το μισό προσωπικό, και είναι επίσης σίγουρο ότι αν καλυφθούν κάποιες θα είναι με επισφαλώς εργαζόμενους και όχι με μόνιμο προσωπικό, όπως θα έπρεπε. Πρέπει λοιπόν, η θέση του συνδικαλιστικού κινήματος παντού, να είναι η μόνιμη και σταθερή εργασία.
ΒΟΡ: Όμως όλα αυτά στον ιδιωτικό τομέα, έχουν περάσει εδώ και χρόνια ….
Σ.Κ: Οι εργαζόμενοι στους Δήμους δεν είναι κάτι ξεχωριστό από τους υπόλοιπους εργαζόμενους. Την ανασφάλεια και την αβεβαιότητα που βιώνουμε σήμερα, την αισθάνονται χιλιάδες εργαζόμενοι κάθε μέρα. Όπως στον αγώνα μας συμπαραστάθηκαν εργαζόμενοι από άλλους χώρους- ιδιαίτερα οι κάτοικοι του Αμαρουσίου-, έτσι και εμείς πρέπει να είμαστε δίπλα στους αγώνες όλων των εργαζόμενων. Ιδιαίτερα στους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα, που αυτά τα αντεργατικά μέτρα έχουν εφαρμοστεί εδώ και χρόνια, και παλεύουν σε πολύ πιο δύσκολες συνθήκες απ ’ότι μείς. Χιλιάδες απολύσεις, κλεισίματα εργοστασίων, παραβίαση και των πιο στοιχειωδών (μεροκάματα, ασφάλεια κ.α) είναι η καθημερινότητα, και βέβαια δεν γίνονται γνωστά, όπως εμείς είχαμε τη δυνατότητα να αναδείξουμε και να παλέψουμε το πρόβλημά μας.
Σήμερα και πάντα τα βασικότερα προβλήματα των εργαζομένων είναι κοινά σε κάθε χώρο και κλάδο. Και είναι κοινά γιατί απέναντί τους έχουν τελικά όχι απλά τον κάθε εργοδότη , αλλά συνολικά το Κράτος και τους υπερεθνικούς καπιταλιστικούς οργανισμούς.
Σήμερα δεχόμαστε γενικευμένη επίθεση και έχουμε φθάσει στο σημείο ένα αιώνα μετά το Σικάγο, να θεωρούμε επιτυχία αν εξακολουθούμε να δουλεύουμε 8ωρο.
Δεν έχουμε όμως άλλο δρόμο, είμαστε “ καταδικασμένοι” να αντισταθούμε και να παλέψουμε παντού . Διαφορετικά τα πράγματα θα γίνουν πολύ χειρότερα.
Μαρούσι Γενάρης 2010
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ http://voria-tis-athinas.blogspot.com
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s